مردی تنها

خسته ام از آرزوها ،آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی ، بالهای استعاری

لحظه های کاغذی را ، روز و شب تکرار کردن

خاطرات بايگانی ، زندگی های  اداری

آفتاب زرد و غمگين ، پله های رو به پايين

سقف های سرد و سنگين ، اسمتنهای اجاری

با نگاهی سر شکسته  ، چشمهايی پينه بسته

خسته از درهای بسته ، خسته از چشم انتظاری

صندلي های خميده ، ميز های صف کشيده

خنده های لب پريده ، گريه های اختياری

عصر جدول های خالی ، پارک های اين حوالی

پرسه های بی خيالی ، نيمکتهای خماری

رونوشت روزها را ، روی هم سنجاق کردم

شنبه های بی پناهی ، جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را ، با غبار آرزوها

خاک خواهد بست روزی ، باد  خواهد برد  باری

روی ميز خالی من ، صفحه باز حوادث

در ستون تسليتها، نامی از ما يادگاری

اربابم حسین